ईश्वरीप्रसाद पोख्रेल 

म भन्छु, म त यो धर्तीको मान्छे !

मजस्ता अरुले पनि भन्छन् होला ,

त्यो त मान्छे हो ।

उसले मेरो बारेमा भन्छ :

ऊ मान्छेजस्तो छ ।

मेरा कानले सुने

म मान्छेजस्तो छु रे !

हो र म मान्छेजस्तो , प्रश्न गरेँ ?

मैले मलाई गहिरिएर हेरेँ स बुझेँ साँच्चै मान्छे हुँ कि होइन ?

उसैले जानोस् ।

यो त मान्छेले मान्छे

भनेको हो

अरु प्राणीले दिएको नाम होइन !

म को हुँ ?

म के हुँ ?

मलाई थाहा छैन ।

ठिक छ,

म जे छु ,जस्तो हूँ

जस्तोसुकै हुँ

बगिरहेको खोलालाई कुनै सरोकार छैन ।

म पढूँ वा नपढूँ

म उत्तीर्ण हूँ वा नहूँ

म जागिर खाऊँ वा नखाऊँ

उडिरहेका चराहरूलाई कुनै सरोकार छैन ।

बिहान उदाउने र साँझ अस्ताउने सूर्यलाई के मतलब ?

म सभापति, अध्यक्ष हूँ वा नहूँ,

म प्रधानमन्त्री हूँ वा राष्ट्रपति

राजा हूँ वा प्रजा,

आकाशलाई के मतलब ?

म प्रोफेसर हूँ वा विषयविज्ञ

म धनी बनूँ वा सुदामाजस्तै गरिब

ती अन्तरिक्षका ताराहरूलाई के फरक पर्छ ?

म रोगी हूँ वा निरोगी

म डाक्टर हूँ वा बिरामी

अनन्त गतिशील समयलाई के फरक पर्छ ?

म बैंक म्यानेजर बनूँ वा रिसेप्सनिस्ट

म मुख्य सचिव , उपकुलपति बनूँ वा कारिन्दा ,

म प्रधान सेनापती बनूँ वा सिपाही

नदीका माछाहरू अन्तरिक्ष यात्री बन्ने होइनन् !

म एम ।डि गरेको सुइ लगाउने डाक्टर बनूँ वा पि .एच. डि गरेको फुइँ लगाउने डाक्टर बनूँ ,

म ड्राइभर बनूँ वा खलासी ,

चोर बनूँ वा साधु,

इन्जिनियर बनूँ वा इटा जोड्ने डकर्मी ,

न्यायाधीश बनूँ वा अपराधी,

हावापानीले चिन्ने होइन ।

म अमेरिका जाऊँ वा अफ्रिका,

नेपाल बसूँ वा विदेश जाऊँ

आकाशमा तारा चम्कन छोड्ने वा अँध्यारो हुन रोकिने होइन ।

म यो पृथ्वीमा रहूँ वा नरहूँ,

म बाचूँ वा मरूँ

मेरो परिचित परिधि कति फराकिलो छ र ?

मभित्र

म मरेको मलाई नै थाहा हुने छैन भने

यो ब्रह्माण्डलाई के फरक पर्छ ?

टोलेमीको चेप्टो भूगोल , ग्यालिलियो र ब्रुनोले हेलियोसेन्टर, न्युटनले गतिका नियम र गुरुत्वाकर्षण , आइन्स्टाइनले सापेक्षतावादको सूत्र दिए, हकिङ्को ब्रह्माण्डको उत्पत्ति र लोपको सिद्धान्त पहिचान गर्नु र नगर्नुमा

यो ब्रह्माण्डलाई के फरक परेको छ र ?

पर्नेछ ?

धर्ती आफ्नो गतिमा घुमेकै छ

दिन र रातमा अन्तर आएको छैन

ॠतु परिवर्तन भएकै छ ।

मेरा उन्नति र अवनतिलाई

न प्रकृतिले चिन्छ ,

न मेरा प्राप्ति र अप्राप्तिले प्रकृतिको चाल परिवर्तन गराउँछन् ।

म शून्यसरी एकल भुसुनो !

तर म किन लडिरहेको छु ?

मेरा फुस्रा अहङ्कारका सीमा

सीमित परिधिभित्र किन फुङ्कार गरिरहेको छु ?